و اما بعد...
در ظهر روز عاشورا، سپاه کوفه اجازه نماز نمیداد. امام نیز به دنبال اجرای این حکم خداوند و فریضه الهی بود. اذان گفته شد و دو جوانمرد در برابر امام قرار گرفتند تا سپر بلای ولی خدا شوند و او نماز را به جای آورد. آن دو یار گرانقدر جز «زهیر» و «سعید» نبودند.امام حسین نماز خود را برپا کرد و اقامه بست ، سعید خود جلوی تیرها و نیزه های دشمن قرار میداد تا به ولی خدا نخورد و جان خود را فدای راه عشق کرد و این چنین گفت: خدایا! اینها را چون قوم عاد و ثمود از خود دور ساز و مورد لعن قرار ده. پروردگارا! سلام مرا به پیامبرت برسان، و به او از درد جراحاتم بگو، من ثواب تو را خواستهام تا ذریه پیامبرت صلی الله علیه و آله را یاری رسانم. سپس رو به امام حسین علیه السلام کرد و گفت: ای فرزند رسول خدا! آیا من به عهد خود وفا کردهام؟ امام فرمود: آری، تو در بهشت پیش منی سپس به شهادت رسید. در زیارت ناحیه امام زمان سلام خاص نثار سعید کرده...خداوند ما را با شما خواستاران شهادت محشور سازد؛ و دوستی و همراهی شما را در والاترین مقامات روزی ما گرداند.
یعنی امام معصوم و ولی آخر خدا خواستار محشور شدن با تمام شهدا رو کرده . الله اکبر...
و امام بعد..
در عاشورای 88 تهران نیز امام و ولی زمانه ندای انا مظلوم کشید و خواست همه از ولایت دفاع کنند .«حسین غلام کبیری» جوانی شیعه که جان خود را سپری در مقابل ولایت کرد و نگذاشت تیری از جانب دشمن به حضرت آقا (امام خامنه ای) بخورد . دشمنانی کمان بدست همچون مهدی هاشمی ، میر حسین موسوی ، خوئینی ها ، سید محمد خاتمی ، سعید شریعتی ، بهزاد نبوی ، ابطحی که آماده ضربه زدن به امام حسین زمان بودن ، این ها همان لشکریان عمربن سعد بودن که برای جو و گندم آمده بودن تا امام زمان خویش را بکشند .هاشمی رهبر لشکر فتنه بود که کار آنها از عمر بن سعد و معاویه هم بدتر بود . لحظه شماری میکردن و آماده ی حمله به لشکر ولایت می شدند . این سپاه ولایت فقط حسین غلام کبیری رو نداشت سربازانی جان بر کف همچون امیر حسام ذوالعلی ، خانم رجب پور و همه شهدا بودن که جانانه جنگیدن و در خون خود غوطه رو شدن و لبیک گفتن به ندای انا مظلوم آقا و مولای زمانه ی خویش . هزاران جانفدا جان خود را فدای را ولایت کردن که هیچ اسمی از آنها نیست هنوز گمنام هستن . عصر عاشورای آمد و روز واقعه ی در سال 88 پدیدار شد و نه 72 نفر بلکه هزاران نفر آمدن در سپاه حضرت آقا(امام خامنه ای) که علمداران این سپاه ، حسین و امیر حسام و همه شهدا بودن و نگذاشتن ندای مولای خویش شهید و بی پاسخ بماند . نگذاشتن تیری به ولی و مولی خویش اثابت کند.
آیا شهیدی مظلوم تر از شهیدان 8 ماه جنگ تهران می شناسید؟
گمنامی فقط در اسم نداشتن نیست ، گمنامی در شهدای 8 ماه جنگ در تهران است . اینجا همه گمنام هستن همه اهل مکتب حضرت زهرا (س) هستن که فقط گمنامی می تواند اجر آنها باشد . بالاترین اجر و پاداش در گمنامی است . چه قدر شهید شدن در این جنگ فتنه ولی هیچ اسمی و رسمی از این ها نیست . این شهدا از شهدای صدر اسلام و شهدای کربلا هم اجرشان بیشتر است . ارباب خویش را ندیدن و جان خود رو برای ارباب بی کفن دادن . جواب دادن به هل من ناصر ارباب که هنوز در عالم پراکنده هست و هنوز یار می طلب . این شهدا عمار های ولایت بودن و به ندای این عمار علی زمان جواب دادن و خون خود را سر راه ولایت ریختن تا این حکومت اسلامی و انقلابی همیشه پای بر جا باشه . وقتی این انقلاب به خطر می افتد تنها شهید و شهادت است که روح به این حکومت میدهد ، خون این شهدا در رگ های این انقلاب است و همه شهدای این ۸ ماه که هیچ کس نمی داند کجا هستن این ها خون خود را دادند تا خون تزریق بشه به جامعه ما ...
شهید همت می فرماید: چه کشته بشیم ، چه بکشیم در هر صورت پیروز هستیم ...
ما نوکر پدر و مادر همه شهدا این ۸ ماه هستیم و خادم خونه های همه شهدایم...
أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ . قامشان نزد خدا برتر است؛ و آنها پيروز و رستگارند!
شما بهترین اصحاب امام زمان هستید . شما رستگار شدید و بهشت جایتان است ... یاعلی
دوشنبه 7 تير 1389 - 12:33:19
